اهـــلاً و سهـــــلاً بكم في المنتدى دفائن الحضارات و الكنوز ......................... ننصح بإستخدام متصفح قوقل كروم ( Google Chrome ) أثناء تصفح الموقع وشكر لكم. السلام عليكم , ادارة موقع دفائن تفتح باب الانضمام لاخوة المحللين لاصحاب ذات خبرة في تحليل الاشارات و الرموز يرجي ارسال رسالة خاصة الى ادارة الموقع.مع خالص التقدير

منتدى كنوز و دفائن موقع رموز و الاشارات,كنوز و دفائن
إضافة رد 
 
تقييم الموضوع :
  • 0 أصوات - بمعدل 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

چرا تعارف می کنیم؟

الكاتب الموضوع
فرشاد غير متصل
المشرف العام
****

المشاركات : 97
معطى الشكر: 0
حصل على الشكر: 1 في 1 المشاركات
الإنتساب : Mar 2012
السمعة : 0
مشاركات : #1
چرا تعارف می کنیم؟
چرا تعارف می کنیم؟


گرسنه و خسته از سر کار برگشته بودم و دل ام می خواست چیزی آماده کنم و بخورم اما انگار همه دنیا دست به دست هم داده بودند تا اعصاب مرا به هم بریزند. زنگ در ورودی به صدا درآمد....

از چشمی در نگاه کردم. همسایه مان بود. با خودم فکر کردم اگر در را باز نکنم خیلی بد می شود. شاید او مرا دیده باشد که از پله ها بالا می آمدم. در را باز کردم و در همین حال دعا کردم خدا کند زیاد حرف نزند و بتوانم زود به غذا خوردن ام برسم. بعد از سلام، تعارفش کردم بیاید داخل و او آمد و شروع کرد: «سلام، خوبین؟ خانواده خوبن؟ کوچولوتون چه طوره؟ هنوز می بریدش پیش مامان تون؟ واقعا شاغل بودن خانم ها سخته... دختر خواهر منم تازه بچه دار شده و....» او داشت صحبت می کرد و من صدای قار و قور شکم ام را می شنیدم. دلم می خواست فریاد بزنم عجب اشتباهی کردم تعارف تان کردم. بالاخره بعد از یک ربع احوالپرسی گفت که نیم ساعت قرار است آب ساختمان را قطع و مشکل لوله ها را حل کنند.

تشکر کردم که اطلاع داده و شیرجه زدم به سمت آشپزخانه، غذا را از یخچال برداشتم تا گرم کنم اما تلفن... تلفن دارد زنگ می زند. من که حاضر نیستم جواب بدهم. بگذار هر کسی کار دارد پیغام تلفنی بدهد: «الو، الو، نیستی؟ !» صدای آزاده، همکارم بود که خیلی باهاش رودربایستی دارم. به سرعت گوشی را برداشتم و عذرخواهی کردم که دیر شد. صحبت او که تمام شد از فرط گرسنگی سردرد گرفته بودم. از دست خودم عصبانی شدم که چرا این قدر تعارفی هستم. می توانستم به همسایه تعارف نکنم که به داخل بیاید و به صراحت بگویم تازه رسیدم و می خواهم غذا بخورم اما خجالت کشیدم و گفتم اگر تعارف اش نکنم ناراحت می شود و با خودش می گوید من هم سن مادر او هستم و او به من بی احترامی کرد. واقعا ما ایرانی ها چرا این قدر تعارفی هستیم؟ صدای اس ام اس موبایل ام مرا از افکاری که به ذهن ام آمده بود، جدا کرد.

پیام کوتاهی از همسرم بود که: «سلام، می دونم شاید ناراحت بشی اما به دوستم علی تعارف کردم که شب به خانه ما بیاید و او هم قبول کرد. تنها نیست. با همسر و دخترش می آید. متاسف ام.» از دست اش ناراحت نشدم. وقتی خودم نتوانستم جواب تلفن را ندهم یا به همسایه تعارف نکنم چه طور باید از او توقع داشته باشم رفتار بهتری داشته باشد؟ انگار همه ما ایرانی ها ذاتا تعارفی هستیم و این غل و زنجیر تعارفات دردسرهای بزرگی را برای مان درست می کند. اگر داستان مشابهی در زندگی روزمره شما در جریان است، بهتر است صحبت های کارشناسان این هفته «سلامت» در صفحه «داستان یک زندگی»را بخوانید؛ دکتر سیدوحید شریعت، روان پزشک و دکتر بدری سادات بهرامی، روان شناس و مشاور خانواده.

● نظر کارشناس

اصولا تعارف کردن با ذات ما ایرانی ها گره خورده است. بیشتر ما ایرانی ها مردمان صریحی نیستیم و با انواعی از ابهام در رفتارمان با یکدیگر تعامل برقرار می کنیم. یکی از این ابهامات، تعارف است. ما یاد نگرفته ایم شفاف و صریح با هم رابطه برقرار کنیم. هر چه قدر هم خسته باشیم نمی توانیم به دوستی که تا مسیری همراه ما بوده بگوییم خداحافظ و سپس راحت و آسوده به خانه برویم و کمی بخوابیم چون فکر می کنیم اگر به او تعارف نکنیم به خانه مان بیاید اولا بی احترامی بزرگی به او کرده ایم و در ثانی او حتما ناراحت می شود. خلاصه اینکه نگران قضاوت او هستیم تا آرامش خودمان. برای همین به رغم خستگی و شاید هم به رغم آماده نبودن از لحاظ پذیرایی (چیزی در خانه نداریم و یا اوضاع خانه نامرتب است و مهیای مهمان نیست) لبخندی می زنیم و به تعارف می گوییم: «خیلی خوشحال می شوم بیایی، یه چایی با هم می خوریم. نه بابا چه مزاحمتی، شما مراحمی، بفرمایید بالا».

ما نه تنها در این موارد با تعارف کردن، خودمان را به دردسر می اندازیم، بلکه گاهی فراتر از این مورد عمل می کنیم. همسایه ای قدیمی را در اتوبوس یا تاکسی می بینیم و با اینکه سال هاست مراوده ای نداشتیم به اصرار کرایه اش را می پردازیم. دوستی به خانه مان می آید و از یک وسیله خانه ما تعریف می کند. به اصرار آن را به او می دهیم و سپس از نبود آن، کار خود را به زحمت می اندازیم. اسباب بازی کودک مان را به بچه آنها تعارف می کنیم و اشک و آه فرزند خودمان را در می آوریم و آنچه متعلق به اوست، می بخشیم که رسم تعارف را رعایت کرده باشیم!!

ما ایرانی ها فکر می کنیم این شیوه رفتاری و تعارف و اصرارها در مفهوم محبت کردن است: «تو را به خدا، جان بچه ام یک کفگیر بیشتر بخور !»، «اگر امشب به خانه مان نیایی ناراحت می شوم»، «قربان، مخلص شما هستم هر کاری دارید بگویید انجام دهم.» هر چند که در برخی موارد این رفتارها باعث گرمای عاطفی و ایجاد محبت و دوستی در روابط می شود اما تعارفی بودن ما معایبی هم دارد. بارزترین عیب آن، صراحت نداشتن و ناواضحی روابط ماست. اصولا چون ما در تعاملات خود با پرده ای از ابهام رفتار می کنیم و انگار در مه حرکت می کنیم، متوجه نمی شویم آیا واقعا طرف مقابل ما را دوست دارد و از اینکه با او هستیم احساس رضایت می کند یا نه! نمی دانیم آیا واقعا همکارمان تمایل دارد به او زنگ بزنیم و ارتباط تلفنی مان را ادامه بدهیم یا نه! آیا او از صمیم قلب می گوید که مشتاق شنیدن صدایت بودم یا تعارف می کند.

اینکه همسایه شما می گوید قدم تان سرچشم و اصرار می کند به خانه اش بروید، واقعا تمایل دارد یا تعارف می کند. آنچه اتفاق می افتد آن است که ما به دلیل ابهام موجود، همچنان بر شیوه قبلی استوار می مانیم و او هم مانند قبل در معذوریت قرار می گیرد و تعارف می کند. این احساس ناخوشایند که طرفین تعارف بر خود تحمیل می کنند، باعث می شود رابطه شان آسیب ببیند و به مرور زمان اصل رابطه زیر سوال می رود. از آنجا که روابط ما سرمایه مان است با این روش غلط و تعارف کردن و شفاف نبودن در رفتارها، سرمایه مان را از دست می دهیم.

اگر مانند آنچه در فرهنگ غرب وجود دارد به صراحت با یکدیگر رفتار می کردیم و به عبارت دیگر با هم تعارف نمی کردیم، شاید خبری از آن حمایت عاطفی و حس پشتوانه بودن نبود، اما در عوض رفتارهایمان و روابط ما در چارچوب روشن و واضح قرار می گرفت. آنها به صراحت احساس خود را بیان می کنند و آن طوری رفتار می کنند که به آنها آرامش می دهد. ما در واقع با تعارف مان، شاید از صمیم قلب و از روی تمایل عمل نکنیم اما به هر حال طوری رفتار می کنیم که طرف مقابل حس می کند حمایت عاطفی ما را خواهد داشت و می تواند به عنوان پشتوانه روی ما حساب کند. دقیقا به همین خاطر است که حال و روز احساسات و عواطف ما بهتر از غربی هاست و آمار افسردگی در آنها بیشتر از ما شرقی هاست.

البته باید گفت این تعارفات ما فقط در محدوده آشنایان رعایت می شود و اگر کسی جزو دوست و فامیل و همسایه نباشد و بیگانه تلقی شود نه تنها مورد تعارف قرار نمی گیرد، بلکه گاهی با کمال بی مهری و دور از انسانیت با آنها رفتار می کنیم. چنان مقابل اتومبیل دیگری می پیچیم که مبادا او قبل از ما وارد خیابان شود اما اگر آن شخص آشنا باشد، ساعت ها جلوی در تعارف اش می کنیم که الا و بالله او اول وارد شود و اما راه حل تعدیل کردن این رفتارهای غلط چیست؟

● چه باید کرد؟

لازم نیست با کسانی که حکم بیگانه و غریبه دارند باب تعارف را باز کنید و جلوی در آسانسور یا تاکسی بایستید و به هم تعارف کنید که «نه قربان، شما بفرمایید!»، کافی است به حقوق و شخصیت دیگران احترام بگذاریم چون احترام گذاشتن به دیگران در واقع ارزش قایل شدن برای خودمان است. صاحب ادب، اول خودش از ادب اش بهره مند می شود، بعد دیگران. با خود بگویید من شأن و منزلت خودم را اجل از آن می دانم که وقتی عده ای جلوی آسانسور ایستاده اند همه را نادیده بگیرم و سوار شوم. با اینکه در آنجا یا مقابل تاکسی، صف تعریف شده ای وجود ندارد اما به هر حال آنها زودتر در انتظار بودند و مقدم ترند. شأن من بسیار بیشتر از آن است که آن را به خاطر زمانی کمتر از ثانیه زیر سوال ببرم و جلوی اتومبیلی بروم تا زودتر از او چراغ را رد کنم.

در مورد رفتار با آشنایان نیز باید سعی کنید قدم به قدم تعارفات را کنار بگذارید و شفافیت را جایگزین آن در روابط کنید. با اینکه نسل امروز تعارف ها را کمتر کرده اند و در یک مقایسه ساده با نسل مادربزرگ ها می بینیم مردم تعارفات دست و پاگیر را کنار گذاشته اند اما این مساله خوشایند و مطلوب نیست چون با کم شدن تعارف ها، گرمی و عاطفه ناشی از آن کاسته شده و در عوض این سردی و بی عاطفگی به وجود آمده، متاسفانه، وضوح و شفافیت به روابط ما اضافه نشده است.

برای همین است که ناواضحی سنگین و سایه پرابهام موجود روابط آدم ها را دچار آسیب جدی می کند. باید ما مرز مشخصی از وضوح و روشنی را در روابط خود داشته باشیم تا مصون بمانیم و سپس وقتی حد و مرز روابط ما مشخص شد می توانیم در این چارچوب تعارفات خود را هم داشته باشیم تا هر دو سر رابطه متوجه شویم به وقت اش می توانیم روی حمایت عاطفی یکدیگر حساب کنیم. وقتی در مورد رابطه ها صحبت می کنم باید در نظر بگیرید که مقصودم هر نوع رابطه ای است، دوستی، مادر و فرزندی، رابطه خواهران و برادران و... شاید شما وقتی با کسی وارد رابطه شده اید شروع خوبی نداشته و حالا از این فشار و حس ناخوشایند خسته شده اید اما هنوز به دلیل رودربایستی به تعارفات خود ادامه می دهید. بهتر است شفاف عمل کنید وگرنه به زودی اصل رابطه تان زیر سوال می رود.

● از کجا باید شروع کرد؟

در ابتدا باید سعی کنید در تعاملات عاطفی خود تعارف را کنار بگذارید. اگر خواهر یا دوست شما درست موقعی که در وضعیت روحی مناسبی نیستید به شما تلفن می زند تا مثلا قرار یک مهمانی یا خرید را با شما معین کند، به جای تعارف و مخفی کردن حس ناخوشایندتان پشت الفاظ آن چنانی به صراحت بگویید: «فعلا حال ام خوب نیست و احتیاج دارم مدتی با خودم خلوت کنم، خودم با شما تماس می گیرم» او قطعا گمان می کند، تعارف می کنید و اصرار می کند که آیا این کلافگی شما به رابطه تان مربوط می شود یا نه؟

در همین جا اگر خواهان تغییرات کیفی در رابطه خود هستید باید بیان کنید: «من حس می کنم باید رابطه مان را از نو بررسی کنیم. احساس خوبی ندارم که فقط به خواهر یا دوستم سرویس بدهم و او گمان کند وظیفه دارم یک طرفه دهنده باشم و او گیرنده همه سرویس ها و محبت های من. پایه گذاری این رابطه غلط بوده و مقصر اصلی من بودم که تا حالا به تعارف می گفتم نیازی به کمک های تو ندارم» و یا اگر نمی توانید به این صراحت صحبت کنید و احتمال سوءبرداشت وجود دارد فقط بگویید به زمانی نیاز دارید تاخودتان را پیدا کنید.

در رتبه ها و قدم های بعدی باید تعارف کردن در امور روزمره را کنار بگذارید. اکثر مردم در این قسمت موفق تر عمل می کنند. گفتن و شنیدن این مسایل چون دلیل منطقی پشت آنها وجود دارد، راحت تر پذیرفته می شود. به عنوان نمونه شما همین حالا از حمام آمدید و نیاز دارید به سرعت لباس بپوشید اما تلفن زنگ می زند، گوشی را برمی دارید و بلافاصله می گویید: «سلام، لباس بپوشم تماس می گیرم.» طرف شما هم ناراحت نمی شود چون شرایط را درک می کند و یا گوشی را برمی دارید و می گویید: «دارم ناهار می خورم ممکنه نیم ساعت دیگر خودم با شما تماس بگیرم». البته بعضی از مردم در مورد همین مسایل نیز درگیر تعارف می شوند و از ترس اینکه مبادا طرف مقابل ناراحت شود، با حوله خیس پای تلفن می ایستند و می لرزند و سرما می خورند. حتی اگر مکالمه تلفنی شان به درازا بکشد مدام به طرف می گویند «نه بابا تو مراحمی، هیچ کاری نداشتم. خیلی به موقع زنگ زدی خوشحال شدم».

مهم ترین تاکید ما در مورد روابط عاطفی است. اگر در آن قسمت تعارف را کنار نگذارید و به صراحت نگویید که این رابطه به شما آرامش نمی دهد و نیاز به بازبینی دارد، به شدت آسیب خواهید دید. امروز از ترس اینکه مبادا طرف مقابل شما هر که باشد، از دست تان کمی ناراحت نشود به او نمی گویید لطفا مدتی به من اجازه بده با خودم خلوت کنم و سپس با تو تماس بگیرم، ولی در عوض تلفن هایش را به سردی پاسخ می گویید و برای ارتباط با او امروز و فردا می کنید. به همین دلیل او نه تنها بسیار ناراحت می شود بلکه رابطه تان هم زیر سوال می رود.

شفاف سازی جزو ضروریات هر رابطه ای است. اگر خواهران و برادران صمیمی دیروز، امروز به جایی رسیده اند که فقط با هم در حد سلام و علیک رابطه دارند، برای این است که به موقع جلوی تخریب رابطه را نگرفته و در آن روزهای دلخوری به جای صراحت، تعارف کردن را پیشه کرده اند. رودربایستی های دست و پاگیر، باورهای غلط و تعارفات ابهام برانگیز چنان موذیانه به روابط شما آسیب می رساند که متوجه آن نخواهید شد، هوشیار باشید.

سايت سلامت
10-30-2013 04:23 AM
زيارة موقع العضو عرض جميع مشاركات هذا العضو إضافة شكرا لك إقتباس هذه الرسالة في الرد
إضافة رد 


المواضيع المحتمل أن تكون متشابهة .
الموضوع : الكاتب الردود : المشاهدات : آخر رد
  به صحبت های او گوش فرا دهید فرشاد 1 1,637 10-31-2013 03:03 AM
آخر رد: moein
  وظايف سخنران ، ترغيب و ايجاد انگيزه فرشاد 0 1,166 10-30-2013 04:49 AM
آخر رد: فرشاد
  مچ گيري در جلسه خواستگاري فرشاد 0 1,166 10-30-2013 04:47 AM
آخر رد: فرشاد
  سوالات خواستگاري را چطور بپرسيم؟ فرشاد 0 1,112 10-30-2013 04:47 AM
آخر رد: فرشاد
  اصول گفتگو در روز خواستگاری فرشاد 0 1,059 10-30-2013 04:46 AM
آخر رد: فرشاد
  چاشنی‌های سخنوری فرشاد 0 1,241 10-30-2013 04:46 AM
آخر رد: فرشاد
  برای فروش بیشتر ، چگونه با مشتریان صحبت و برخورد کنیم ؟ فرشاد 0 1,250 10-30-2013 04:44 AM
آخر رد: فرشاد
  چگونه شنونده خوبی باشیم؟ فرشاد 0 1,056 10-30-2013 04:44 AM
آخر رد: فرشاد
  نکته هایی پیرامون روش گفتگو فرشاد 0 1,024 10-30-2013 04:43 AM
آخر رد: فرشاد
  تکنیک‌های گوش دادن فعال فرشاد 0 1,129 10-30-2013 04:42 AM
آخر رد: فرشاد

التنقل السريع :


مستخدمين يتصفحوا هذا الموضوع: 2 ضيف
بحث مخصص فقط لموقع دفائن Defaen.com